SpaceX ประสบความสำเร็จครั้งสำคัญในประวัติศาสตร์การสำรวจอวกาศ หลังยาน Starship สามารถเดินทางกลับจากวงโคจรโลก และถูกแขนกลขนาดใหญ่ของหอปล่อยจรวด Mechazilla จับไว้ได้สำเร็จเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2026 ตามเวลาท้องถิ่นรัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา
ความสำเร็จครั้งนี้ถือเป็นก้าวสำคัญของการพัฒนาระบบจรวดที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ทั้งระบบ (Fully Reusable Launch System)
เกิดอะไรขึ้นในการทดสอบครั้งนี้?
การทดสอบดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจ Starship Flight 15 ซึ่งเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน 2026 โดยมีเป้าหมายสำคัญคือการนำจรวดทั้งสองส่วนกลับมาลงจอดที่ฐานปล่อยในรัฐเท็กซัส
ระหว่างภารกิจ Starship สามารถเดินทางเข้าสู่วงโคจรโลก ปฏิบัติภารกิจได้นานประมาณ 22.5 ชั่วโมง โคจรรอบโลก 14 รอบ และปล่อยดาวเทียม Starlink รุ่น V3 จำนวน 26 ดวง ก่อนเริ่มกระบวนการเดินทางกลับสู่โลก เมื่อยานกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศและลดระดับลงมาถึงฐานปล่อย Starbase ยานได้จุดเครื่องยนต์เพื่อปรับทิศทางเข้าสู่แนวดิ่ง ก่อนที่แขนกลของ Mechazilla จะเข้าประกบและจับตัว Starship ไว้ได้อย่างแม่นยำ
Mechazilla คืออะไร? ทำไมถึงสำคัญ
Mechazilla คือชื่อเรียกหอปล่อยและระบบจับจรวดของ SpaceX ที่ติดตั้งแขนกลขนาดใหญ่ 2 ข้าง ซึ่งมีชื่อเล่นว่า Chopsticks หรือ ตะเกียบยักษ์ ระบบนี้ถูกออกแบบมาเพื่อจับจรวดที่กำลังเคลื่อนตัวกลับมาจากการบิน แทนที่จะปล่อยให้จรวดลงจอดบนพื้นหรือแท่นกลางทะเล ก่อนหน้านี้ SpaceX เคยประสบความสำเร็จในการใช้แขนกล Mechazilla จับจรวดส่วนแรก Super Heavy Booster มาแล้วในภารกิจ Flight 5 เมื่อเดือนตุลาคม 2024
แต่การจับ Starship ซึ่งเป็นจรวดส่วนบนที่เดินทางกลับมาจากวงโคจรโลกได้สำเร็จในครั้งนี้ ถือเป็นความสำเร็จครั้งแรก
ความสำเร็จครั้งนี้ยังมีข้อจำกัดอะไรบ้าง?
แม้ Starship จะกลับมาถูกจับได้สำเร็จ แต่ภารกิจ Flight 15 ยังไม่สามารถกู้คืนจรวดได้ครบทั้งสองส่วน
- Starship: ประสบความสำเร็จในการกลับจากวงโคจรและถูกแขนกลจับได้
- Super Heavy Booster: ไม่สามารถกลับมาลงจอดที่ฐานปล่อยได้ เนื่องจากระบบตรวจพบความผิดปกติเกี่ยวกับปริมาณเชื้อเพลิง จึงเปลี่ยนเส้นทางไปลงในอ่าวเม็กซิโก
- Heat Shield: ระบบป้องกันความร้อนยังต้องได้รับการพัฒนาเพิ่มเติม เพื่อให้สามารถนำยานกลับมาใช้งานซ้ำได้โดยลดการซ่อมบำรุงระหว่างเที่ยวบิน Reuters+1
ก้าวต่อไปของอุตสาหกรรมอวกาศ
เป้าหมายสูงสุดของ SpaceX คือการสร้างระบบขนส่งอวกาศที่สามารถนำจรวดทั้งสองส่วนกลับมาใช้ใหม่ได้อย่างรวดเร็ว คล้ายกับการนำเครื่องบินกลับมาเติมเชื้อเพลิงและบินในเที่ยวถัดไป หากเทคโนโลยีนี้พัฒนาได้อย่างสมบูรณ์ อาจช่วยลดต้นทุนการขนส่งสู่อวกาศ เพิ่มความถี่ในการปล่อยจรวด และเปิดโอกาสให้ภารกิจขนาดใหญ่เกิดขึ้นได้มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการขนส่งดาวเทียม การเดินทางไปดวงจันทร์ หรือเป้าหมายระยะยาวอย่างดาวอังคาร
นี่จึงไม่ใช่เพียงความสำเร็จในการลงจอดของจรวด แต่เป็นอีกก้าวสำคัญของวิศวกรรมการบินและอวกาศ ที่กำลังเปลี่ยนแนวคิดการเดินทางสู่อวกาศจากการใช้แล้วทิ้ง ไปสู่การนำกลับมาใช้ซ้ำได้อย่างเป็นรูปธรรม
แหล่งข้อมูล: Reuters | Aerospace America | CNA
___________________________________________
Industrial Insider | เจาะลึกเทคโนโลยี อุตสาหกรรม และนวัตกรรม เพื่อคนทำงานตัวจริง
Website: www.naichangmashare.com
Facebook: https://www.facebook.com/naichangmashare/
Blockdit : https://www.blockdit.com/naichangmashare
Instragram: https://www.instagram.com/naichangmashare/
Twitter: https://twitter.com/naichangmashare
Youtube: https://www.youtube.com/@naichangmashare
#SpaceX #Starship #Mechazilla #SpaceTechnology #Engineering #AerospaceEngineering #Innovation
